کافئین، فراتر از یک محرک دستگاه عصبی نویسندگان: محمد صمدی، مرتضی عصاری

مقدمه:

کافئین آلکالوئید(Alkaloid)(شبه قلیا) تلخ ،بدون بو ، بلورین و سفید رنگ  با فرمول C8H10N4O2 می باشد که در چاى،  قهوه و کولا(Kola, Cola) وجود دارد. کافئین به مقادیر متفاوت در دانه ،برگ  و میوه  بعضی از گیاهان یافت می شود.رایج ترین شکل مصرف کافئین،نوشیدن دم کرده  قهوه و چای  است.  کافئین همچنین در شکلات(کاکائو) و در مواد غذایی و نوشیدنی های حاوی کولا مانند نوشابه های  گازدار(Soft drinks) وجود دارد. کافئین  در انسان به عنوان  محرک دستگاه عصبی  مرکزی عمل کرده و باعث رفع موقتی خواب آلودگی و حفظ هوشیاری می گردد.کافئین یکی از پرمصرف ترین داروهای مجاز در این گروه بوده که تقریباً در همه جای دنیا مصرف دارد.نوشیدنی های حاوی کافئین مانند قهوه،چای ،نوشابه های گاز دار و نوشابه های انرژی زا مصرف عمومی دارند.

دوزهای خیلی بالای کافئین زیانبار و مضر می باشد اما مصرف مقدار معمول آن سلامتی را به خطر نمی اندازد.حتی به نظر می رسد مصرف بلند مدت آن طی سال ها دقیقاً تاثیرات محافظتی در برابر بعضی بیماری ها از جمله بعضی از سرطان ها  داشته باشد.گروهی از افراد در صورت مصرف کافئین بخصوص هنگام شب دچار اختلال در خواب می شوند اما در خیلی از افراد  ممکن است چنین حالتی پیش نیاید.تاثیر کافئین روی خواب در افراد،بسیار متفاوت می باشد.

کافئین در افرادی که عادت به مصرف آن ندارند ،مدر است اما در مصرف کنندگان همیشگی نوشیدنی های حاوی کافئین،بدن سازگاری و تحمل پیدا کرده و این اثر دیده نمی شود.این نظریه که مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین منجر به کم آبی(Dehydration) می گردد تقریباً منتفی است. میزان کافئین لازم برای بروز اثرات تحریکی آن، بسته به اندازه بدن و میزان تحمل افراد،از فردی به فرد دیگر متفاوت است.معمولاً کمتر از یک ساعت پس از مصرف دوز متوسط کافئین، اثرات آن ظاهر شده و پس از 5 ساعت،اثرات آن از بین می رود. در این مطالعه که مبتنی بر شواهد و مطالعات پزشکی است، سعی شده است نگاه دقیق‌تر و گسترده‌تری به مصرف کافئین بعمل آید.

 

تاثیرات سودمند کافئین بر سلامت و عملکردهای فیزیولوژیکی بدن

*کافئین باعث سهولت انتقال پس سیناپسی پیام های عصبی در دستگاه عصبی سمپاتیک می‌شود.

   کافئین (1و3و7- تری متیل گزانتین) آلکالوئید گیاهی است که باعث افزایش تحریک‌پذیری دستگاه عصبی سمپاتیک حساس به آدنوزین(Adenosine) می‌شود(1و2).سیگنال های با منشای دستگاه عصبی سمپاتیک باعث افزایش موقت غلظت آدنوزین مونوفسفات حلقوی(cAMP) (Cyclic adenosine triphosphate)در سلول های پس سیناپسی، جایی که پیام های عصبی بیان می شوند، می گردد(3). به علت شباهت ساختمانی ،کافئین پس از اتصال به گیرنده های آدنوزین به عنوان آنتاگونیست(دارای اثر متقابل،Anetagonist) آن عمل کرده مانع از تجزیه آنزیماتیک آدنوزین مونوفسفات حلقوی بوسیله فسفودی استراز در سلول های پس سیناپسی شده و بدین ترتیب کافئین سبب افزایش قدرت و شدت پیام های عصبی (تحریک) می‌شود (4و5).

 

*کافئین باعث افزایش انرژی مصرفی استراحت می‌شود.

 انرژی مصرفی 24 ساعته، میزان سوخت و ساز در خواب ،بیداری و استراحت همگی با میزان فعالیت عصب سمپاتیک و غلظت نوراپی نفرین پلاسما ارتباط دارند(3).کافئین  با شدت بخشیدن  فعالیت سمپاتیک ، لیپولیز(Lipolysis) (تجزیه چربی) را تشدید می کند. به عنوان مثال، مصرف فقط 50 میلی گرم کافئین در مردان غیر ورزشکار سالم با وزن طبیعی،باعث افزایش قابل توجه انرژی مصرفی  استراحت (REE,Restingenergyexpenditure)       سی دقیقه(30 دقیقه) پس از دریافت کافئین ‌شد (5). این حالت به مدت 4 ساعت ادامه پیدا کرد و باعث افزایش قابل ملاحظه انرژی مصرفی استراحت (متابولیسم پایه) روزانه به میزان 6 درصد شد. همچنین با مصرف کافئین، اکسیداسیون اسیدهای چرب در ورزش افزایش می‌یابد (6).

 

*کافئین باعث افزایش استقامت(Endurance) و بهبود اجرا(Performance) می گردد.

   علاوه بر تاثیری که بر تولید انرژی دارد، کافئین موجب افزایش غلظت سروتونین در ساقه مغز می‌شود که به عنوان  عامل تحریکی برای نورون های حرکتی نخاع  موجب انگیزش در واحدهای حرکتی عضلات اسکلتی که توسط این نورن ها سست و بی حرکت شده اند می شود.(7). با افزایش حساسیت واحدهای حرکتی به تحریک، کافئین خستگی را به تعویق انداخته و موجب افزایش استقامت و بهبود اجرا  می گردد(7).

به عنوان مثال در مطالعه ای تصادفی  دوسوکور((Double–blind, randomized study ، مصرف 100 میلی گرم کافئین پیش از دو و نیم ساعت مسابقه دوچرخه سواری با شدت 60 درصد حداکثر توان و کوشش ،زمان رسیدن به خستگی را در دوچرخه‌سواران افزایش داد (8).  کاهش معنی دار در افزایش ضربان قلب  در گروه دیگری از مردان جوان سالم  طی یک جلسه تمرینی زیربیشینه (Submaximal)که 30 دقیقه پس از مصرف 90 تا 150 میلی گرم کافئین انجام شد، نشان دهنده افزایش کارآیی استفاده از انرژی  و کاهش سطح فشار می باشد(9). طبق گزارش کمیته تحقیقات تغذیه نظامی بورد غذا و تغذیه ی انستیتو پزشکی ایالات متحده در سال 2001 تحت عنوان "کافئین برای حفظ  کارآیی ذهنی در عملیات‌ نظامی" ، مصرف 150 میلی‌گرم کافئین موجب تقویت استقامت و کارآیی جسمانی می‌شود (10).

 

*کافئین انرژی ذهنی را افزایش می دهد.

   علاوه بر اثرات سودمند روی استقامت و ظرفیت جسمانی، کافئین بطور مستقیم باعث تقویت سیستم عصبی مرکزی می‌شود. مستندات مبتنی بر تصویربرداری تشدیدی مغناطیسی یا ( Magnetiv  resonance  imaging, MRI) حاکی از آن است که جریان خون مغزی بطور مستقیم با میزان دریافت اخیر کافئین ارتباط دارد (11) و سونوگرافی داپلر افزایش قابل توجه جریان خون در عروق  قدامی و میانی مغز را بدنبال مصرف یکباره 400 میلی‌گرم کافئین نشان داده است(12). علاوه بر این،کافئین مسلماً کارآیی و عملکرد شبکه های سلول های عصبی کورتکس مغز را افزایش می‌دهد (13). به عنوان مثال 20 دقیقه بعد از مصرف 100 میلی‌گرم کافئین و زمانیکه نیاز به فعالیت فکری و حافظه برای انجام کاری باشد، MRI گرفته شده حاکی از آن است که فعالیت رشته‌های عصبی در نواحی از مغز که مرتبط با انجام امور فکری و دقیق است، افزایش می‌یابد (14). همچنین افزایش انرژی ذهنی یا مغزی می‌تواند موجب افزایش  ظرفیت عملکردی مغز مرتبط با امور نیازمند به شناخت شود که می تواند به شکل افزایش هوشیاری، دقت و زیرکی، توانایی تمرکز، و توانایی انتخاب صحیح راه‌حل ها بیان شود(15).

 

*کافئین موجب تقویت عملکرد شناختی  (Cognitive functioning) می‌شود.

در بسیاری از مطالعات انسانی، مصرف کافئین هوشیاری، توانایی تمرکز، توانایی حل مسئله، شب‌زنده‌داری،  احساس نشاط و پرانرژی بودن را افزایش داد (8، 20-16). مصرف یک دوز کوچک حدود 32 تا 50 میلی‌گرم از کافئین نشان داده است محرک قوی برای تقویت هوشیاری و توانایی تمرکز در کمتر از 20 دقیقه است (16و17). مصرف 100 میلی‌گرم کافئین، 1 ساعت قبل از حضور در کلاس درس 75 دقیقه‌ای دانشگاه در مقایسه با دارونما، افزایش قابل ملاحظه‌ای در فهم بهتر مطالب درسی، آمادگی ذهنی، احساس پرانرژی بودن، هوشیاری، دقت، توانایی تمرکز و حالت برانگیختگی روانی داشته باشد (18). حتی پس از 50 دقیقه از مصرف 140 میلی‌گرم کافئین می‌توان افزایش قابل توجهی در هوشیاری ذهنی جوانان خوب استراحت کرده مشاهده نمود(19). یک گروه داوطلبان سالم که 75 میلی‌گرم کافئین مصرف کردند و وظیفه خطیر جوشکاری در سطوح لرزان را داشتند و لزوماً باید عملکرد سیستم عصبی مرکزی آنها طی روز و غروب یکنواخت عمل نماید، پاسخی بدون افت کارآیی ناشی از هرگونه خستگی را نشان دادند (20). عملکرد شناختی از جمله توانایی تمرکز و حل مسئله، پس از مصرف کافئین ارتقا  می یابد. به عنوان مثال یافته‌های دو مطالعه آینده‌نگر    (Prospective study ) نشان می‌دهد که مصرف همیشگی و روزانه کافئین، بطور قابل توجهی خطر ابتلا به "کند ذهنی" (فراموش کردن محل قرار دادن اشیاء، عدم تمرکز، تصمیم‌گیری‌ و انتخاب اشتباه) را به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهد (21و22).

 در تعدادی از مطالعات که با استفاده از دارونما انجام شد، دارونماها اثری نداشتند، در حالیکه مصرف مقدار معینی کافئین موجب ارتقای قابل ملاحظه ای در زمان عکس العمل،دقت پاسخ ها، توانایی تمرکز حواس، کارکرد حافظه کوتاه مدت، درک دقیق و صحیح مفاهیم، توانایی حل مسائلی که نیاز به استدلال دارند، خستگی فکری، هوشیاری و دقت شد (23-28).

در یک مطالعه تصادفی دوسوکور ،در مقایسه با دارونما، افزایش قابل ملاحظه‌ای در سرعت پاسخ دهی و توانایی به خاطر آوردن ترتیب شماره‌ها، 30 دقیقه بعد از مصرف حدوداً 125 میلی‌گرم کافئین (24) یا 150 میلی‌گرم کافئین (25) توسط افرد بالغ سالم، دیده شد. نتایج مطالعه با مصرف 250میلی‌گرم کافئین بهتر شد.در مطالعه ای دیگر مصرف 75 میلی‌گرم کافئین زمان عکس‌العمل، هوشیاری،توانایی تمرکز، دقت در پاسخ‌گویی و توانایی به‌خاطر آوردن ترتیب اعداد را بهبود بخشید (26 و 27). افزایش دقت در پاسخ‌ به سوالات و کاهش زمان پاسخ‌دهی نیز در گروهی از مردان جوان با مصرف 64 میلی‌گرم کافئین دیده شد (28). طبق گزارش کمیته تحقیقات تغذیه نظامی بورد غذا و تغذیه ی انستیتو پزشکی ایالات متحده در سال 2001 تحت عنوان "کافئین برای حفظ  کارآیی ذهنی در عملیات‌ نظامی" ، مصرف 150 میلی‌گرم کافئین موجب ارتقای عملکرد شناختی شده و این تاثیر تا 10 ساعت پس از مصرف کافئین  می تواند ادامه داشته باشد (10). 

 

*کافئین، هماهنگی عصبی عضلانی را افزایش می دهد.

مصرف کافئین در حد معمول موجب افزایش هماهنگی عصبی و عضلانی می‌شود. به عنوان مثال در مقایسه با دارونما، دریافت 200 میلی‌گرم کافئین از طریق مصرف قهوه، سبب کاهش قابل توجه اشتباه راننده گان و خروج از خطوط در یک بزرگراه  طی 90 دقیقه رانندگی با سرعت80 مایل درساعت هنگام  شب، ‌شد (29). بهبود عملکرد مشابهی نیز بلافاصله پس از مصرف 100 میلی‌گرم کافئین طی یک آزمایش شبیه‌سازی شده رانندگی به مدت 30 دقیقه در روز،دیده شد(30).

در یک آزمایش میدانی در مقایسه با دارونما، مصرف 200 میلی‌گرم کافئین کارآموزان نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا را قادر ساخت بعد از 73 ساعت ‌محرومیت از خواب بتوانند دقیقتر و سریعتر با اسلحه نشانه‌گیری نمایند (31). در یک آزمایش میدانی دیگر با استفاده از دارونما، مصرف 600 میلی‌گرم کافئین طی یک دوره 6 ساعته پس از دو روز محرومیت اجباری از خواب، سبب افزایش قابل توجه دقت در تیراندازی بین سربازان پیاده نظام ارتش آمریکا شد(32). طبق گزارش کمیته تحقیقات تغذیه ی نظامی بورد غذا و تغذیه  انستیتو پزشکی ایالات متحده در سال 2001 تحت عنوان "کافئین برای حفظ  کارآیی ذهنی در عملیات‌ نظامی" ، مصرف دوزهای واحد تا 600  میلی‌گرمی کافئین سبب افزایش قابل توجهی در توانایی‌ عملکرد شناختی و هماهنگی‌های عصبی عضلانی می‌شود (33).

پس از یک فرآیند سخت و دشوار پیش‌تصویبی، در 31 دسامبر سال 2007، مرکز نظارت بر محصولات بهداشتی و طبیعی اداره بهداشت کانادا که یکی از آژانس‌های دولتی کانادا است، با گنجاندن کافئین در مکمل های غذایی به منظور افزایش هوشیاری، بیداری، ارتقای عملکرد شناختی، افزایش استقامت، کاهش خستگی و تقویت توان حرکتی موافقت کرد.میزان توصیه شده، 100 تا 200 میلی‌گرم کافئین هر 3 تا 4 ساعت، و حداکثر تا 5 بار در روز می باشد(34).

 

*کافئین باعث  بهبود خلق و خو و رفع نگرانی و اضطراب می‌شود.

ارتقای عملکرد شناختی  همراه با بهبود خلق و خو، تصویرسازی از خویش،احساس شاد بودن همیشگی و نداشتن اضطراب و نگرانی است (35). درمطالعه ای مصرف 75 میلی‌گرم کافئین خلق و خوی پرتلاش را بهبود بخشید (27).در تحقیقی دیگر در گروهی از افراد سالم کاهش اضطراب و نگرانی 30 دقیقه بعد از مصرف 100 میلی‌گرم کافئین مشاهده شد (35) نتایج حاصل از یک مطالعه تصادفی دوسوکور با استفاده از دارونما نشان داد که 30 تا 180 دقیقه پس از مصرف 64 میلی‌گرم کافئین، افزایش قابل توجهی در توان جسمانی، احساس سستی،غم و نگرانی، پرخاش جویی، توهم و خیال و احساس رضایت و خرسندی بوجود می‌آید (36). علاوه بر این تاثیرات، مصرف 128 میلی‌گرم کافئین توسط این افراد  باعث افزایش قابل توجهی در هوشیاری ، تفکر منطقی و کارآیی فکری می شود. تاثیرات سودمند کافئین روی شناخت و احساسات  با افزایش مقدار مصرف کافئین افزایش می یابد و 6 ساعت پس از مصرف آن ادامه دارد(37 ، 38 و 39).

 

*مصرف کافئین بی‌ضرر است.

مصرف متعادل کافئین خطری برای سلامتی ندارد. محققین معتقدند مصرف معمول کافئین تا 1000 میلی‌گرم در روز برای سلامتی انسان  خطری ندارد (40). در حقیقت مطالعه ای که طی 23 سال بر روی 8644 زن و 4980 مرد سالمند صورت گرفت  نشان داد  مصرف کافئین تا 400 میلی‌گرم در روز، بطور قابل توجهی (تا 10%) احتمال مرگ  و میر را صرف نظر از علت آن کاهش می‌دهد(41). افزایش مصرف کافئین  به بیش از 400 میلی‌گرم در روز ، تاثیری در افزایش یا کاهش این میزان قابل توجه کاهش مرگ و میر ندارد. نتایج 14 سال مطالعه آینده‌نگر بر روی مردان و زنان در سنین بالای 70 سال ، نشان داد به ازای  مصرف هر یک فنجان قهوه در روز، احتمال مرگ بیش از موعد 4% کاهش می یابد(42).

گرچه مطالعات گذشته‌نگر آنهم نه بطور قطع فرضیه مضر بودن مصرف همیشگی کافئین به مقدار 3 فنجان یا بیشتر در روز را در افزایش خطر بیماری های عروق کرونر قلب مطرح می سازد ، اما مطالعات معتبر آینده‌نگر هیچگونه ارتباطی را بین هر مقدار مصرف کافئین و بیماری‌های عروق کرونر تائید نمی‌کند (43). در حقیقت، تجزیه و تحلیل داده‌های بدست‌آمده از مطالعه ای  بر روی 44005 مرد و مطالعه ای دیگر بر روی 84488 شرکت کننده زن ،نشان داد که حتی مصرف بیش از 6 فنجان قهوه در روز که حاوی حدوداً 1000 میلی‌گرم کافئین است (44)، برای عروق کرونر بی‌خطر است (45).

همچنین مطالعه‌ انجام شده روی 3497 مرد مبتلا به  دیابت نوع 2 نشان داد ارتباطی بین مصرف دائمی کافئین و خطر افزایش بیماری های قلبی عروقی وجود نداشت (46). قابل توجه اینکه نتیجه داده‌های حاصل از مطالعات مربوط به متخصصین بهداشت و مطالعات مرتبط با سلامت  نشان می‌دهد که عوامل موثر در مرگ و میر زودرس  مخصوصاً بیماری‌های قلبی عروقی، رابطه کاملاً معکوسی با مصرف روزانه کافئین در طولانی‌مدت دارد (47). گذشته از این، بعد از 24 سال مشاهده، داده‌های حاصل از مطالعه سلامت نیز نشان داد که خطر ابتلا به سکته هم با مصرف روزانه کافئین در درازمدت، بطور معنی داری رابطه معکوسی دارد (48). بعلاوه اینکه، نتایج حاصل از مطالعه بر سلامت  27312  از زنان آیووا پس از یائسگی که 15 سال طول کشید، ثابت کرد که مصرف همیشگی مقداری قهوه خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را به میزان 15 تا 25 درصد کاهش می‌دهد (49).

ارتباط بین مصرف کافئین و فشار خون هم مکرراً مورد مطالعه قرار گرفته است. به عنوان مثال زمانیکه مردان جوان و سالم حدود 300 میلی‌گرم کافئین مصرف کردند، افزایش فشار خون سیستولی و دیاستولی زودگذری  به ترتیب حدود 6 و 3.1 میلی‌متر جیوه نشان دادند که ظرف مدت 3 ساعت برطرف ‌شد (50). مطالعه متاآنالیز مربوط به مقالات چاپ شده قبل از سال 1997 در مورد تاثیرات  مصرف قهوه‌(کافئین) روی فشار خون ،افزایش فشار خون سیستولی و دیاستولی را در نتیجه مصرف مداوم و روزانه 5 فنجان قهوه(بیش از 600 میلی‌گرم کافئین) به ترتیب 2.4 و 1.2 میلی‌متر جیوه ذکر کرده‌اند (51). مطالعه متاآنالیز چاپ شده قبل از سال 2003 نیز بطور میانگین افزایش فشار خون سیستولی و دیاستولی را درصورت  مصرف مداوم و روزانه حدوداً 400 میلی‌گرم کافئین، به تریتب 4.2 و 2.4 میلی‌متر جیوه ذکر کرده‌است (52). بعد از آن، نتایج مطالعات اول و دوم سلامت روی  155549 نفر زن با فشارخون طبیعی که 12 سال بطول انجامید، نشان داد بین مصرف کافئین(قهوه) و افزایش فشار خون ارتباطی وجود ندارد (53). در بسیاری از نتایج منتشر شده اخیر، مصرف یکباره 100 میلی‌گرم کافئین، تاثیری بر فشار خون سیستولی، فشار خون دیاستولی و تعداد ضربان قلب را نشان نمی‌دهد (54).

نویسنده مقاله مروری سیستماتیک با برسی یافته‌ها و نتایج قبلی منتشر شده در این رابطه،به این نتیجه رسیده است که "هیچ دلیل واضح و روشنی دال بر وجود رابطه بین مصرف قهوه(کافئین) و فشار خون وجود ندارد" (55). نویسنده دیگری نیز در یک بازنگری مقالات چاپ شده مرتبط با مطالعات اپیدمیولوژی، به این نتیجه رسید که "مصرف معمول قهوه (کافئین) خطر افزایش فشار خون  را بدنبال ندارد" (56).  

 

×منابع غذایی

میزان کافئین در نوشیدنی های مختلف.

محصول

واحد

مقدار کافئین در واحد

مقدار کافئین در لیتر

چای

177 میلی لیتر

50 میلی گرم

282میلی گرم

چای سبز

177 میلی لیتر

30 میلی گرم

170 میلی گرم

قهوه اسپرسو

177 میلی لیتر

240 میلی گرم

------------

قهوه فوری

150 میلی لیتر

(یک فنجان)

75 میلی گرم

------------

کوکاکولا

(کلاسیک)

355 میلی لیتر

(یک قوطی)

34  میلی گرم

96 میلی گرم

Red bull

(نوشابه انرژی زا)

250 میلی لیتر

(یک قوطی)

80   میلی گرم

320 میلی گرم

قرص کافئین

(دوز معمولی)

یک قرص

100 میلی گرم

--------

قرص کافئین

(دوز قوی)

یک قرص

200 میلی گرم

-------

نتیجه گیری:

یافته‌های علمی بسیار زیادی اثرات سودمند کافئین بر عملکردهای  فیزیولوژیک بدن را تائید می‌کنند.مصرف در حد اعتدال کافئین باعث افزایش انرژی در دسترس بدن،افزایش مصرف  انرژی روزانه،کاهش خستگی،کاهش احساس تلاش و کوشش برای انجام فعالیت‌ جسمانی ،بهبود عملکرد جسمانی،ارتقای عملکرد حرکتی،بهبود عملکرد شناختی،افزایش بیداری، هوشیاری و احساس توانمندی،کاهش خستگی ذهنی،افزایش سرعت واکنش،افزایش دقت  واکنش،افزایش توانایی تمرکز و دقت، تقویت حافظه کوتاه مدت،افزایش توانایی حل مسئله،افزایش توانایی تصمیم‌گیری صحیح  و هماهنگی عصبی عضلانی می شود.مصرف کافئین در افراد بزرگسال  سالم و زنان غیر باردار بی‌ضرر است.

 

زیرنویس:

- آلکالوئید: (Alkaloid) به هریک از ترکیبات آلی شیمیایی گفته می‌شود که دست کم دارای یک اتم نیتروژن در حلقه هتروسیکلیک هستند. مشخصه آلکالوئیدها داشتن ترکیبات نیتروژنی است. آلکالوئیدهای معمول که از گیاهان بدست می‌آیند، نوعی ترکیبات بازی(شبه قلیا) هستند که دارای یک یا بیش از اتم نیتروژن (معمولا در یک حلقه هتروسیکلیک) می‌باشند . ترکیبات مزبور معمولا دارای اثرات فیزیولوژیک برجسته‌ای روی انسان و حیوانات می‌باشند .

- کولا(Cola ,Kola) :درخت acuminata cola از خانواده ى sterculia  است که  گرمسیری و بومی آفریقا می باشد.  

- عملکرد شناختی (Cognitive functioning):یعنی توانایی فرد برای تحلیل افکار که شامل حافظه،توانایی یادگیری مطالب جدید،مهارت های کلامی و خواندن می باشد.  

 

References:

  1. 1.     Biaggioni I, Paul S, Puckett A, Arzubiaga C. Caffeine and theophylline as adenosine receptor antagonists in humans. J Pharmacol Exp Ther .1991.258:588-93.
  2. 2.     Kalmar JM, Cafarelli E. Effects of caffeine on neuromuscular function.J  Appl  Physiol .1999;87:801–8.
  3. 3.     Spraul M, Ravussin E, Fontvieille AM, Rising R, Larson DE, Anderson EA.Reduced sympathetic nervous activity. A potential mechanism predisposing to body weight gain. J Clin Invest. 1993;92:1730–5.
  4. 4.      Dulloo AG, Seydoux J, Girardierz L, Chantre P, Vandermander J. Green tea and thermogenesis: interactions between catechin-polyphenols, caffeine and sympathetic activity. Int J Obes.000;24:252-8.
  5. 5.     Belza A, Toubro S, Astrup A. The effect of caffeine, green tea and tyrosine on thermogenesis and energy intake. Eur J Clin Nutr. 2009;63:57–64.
  6. 6.     Hadjicharalambous M, Georgiades E, Kilduff LP, Turner AP, Tsofliou F,Pitsiladis YP. Influence of caffeine on perception of effort, metabolism and exercise performance following a high-fat meal. J Sports Sci. 2006;24:875-87.
  7. 7.     Walton C, Kalmar JM, Cafarelli E. Effect of caffeine on self-sustained firing in human motor units. J Physiol .2002;545:671–9.
  8. 8.     Hogervorst E, Bandelow S, Schmitt J, Jentjens R, Oliveira M, Allgrove J,et al. Caffeine improves physical and cognitive performance during exhaustive exercise. Med Sci Sports Exerc. 2008;40:1841–51.
  9. 9.     McClaran SR, Wetter TJ. Low doses of caffeine reduce heart rate during submaximal cycle ergometry. J Int Soc Sports Nutr. 2007;4:11.
    1. 10.                        Institute of Medicine Food and Nutrition Board Committee on Military Nutrition Research. Doses and delivery mechanisms. In: Institute of Medicine Food and Nutrition Board committee on military nutrition research. Caffeine for the sustainment of mental task performance.Formulations for military operations. Washington, DC: National Academy Press; 2001. p. 61–5.
    2. 11.                        Addicott MA, Yang LL, Peiffer AM, Burnett LR, Burdette JH, Chen MY, et al.The effect of daily caffeine use on cerebral blood flow: how much caffeine can we tolerate? Hum Brain Mapp .2009;30:3102–14.
    3. 12.                        Sigmon SC, Herning RI, Better W, Cadet JL, Griffiths RR. Caffeine withdrawal, acute effects, tolerance, and absence of net beneficial effects of chronic administration: cerebral blood flow velocity, quantitative EEG,and subjective effects. Psychopharmacology 2009;204:573–85.
    4. 13.                        Bendlin BB, Trouard TP, Ryan L. Caffeine attenuates practice effects in word stem completion as measured by fMRI BOLD signal. Hum Brain Mapp .2007;28:654–62.
    5. 14.                        Koppelstaetter F, Poeppel TD, Siedentopf CM, Ischebeck A, Verius M,Haala I, et al. Does caffeine modulate verbal working memory processes?An fMRI study. Neuroimage 2008;39:492–9.
    6. 15.                        Lieberman HR. Cognitive methods for assessing mental energy. Nutr Neurosci 2007;10:229–42.
    7. 16.                        Hewlett P, Smith A. Effects of repeated doses of caffeine on performance and alertness: new data and secondary analyses. Hum Psychopharmacol .2007.22:339-50.
    8. 17.                        Lieberman HR, Wurtman RJ, Garfield GS, Roberts C, Coviella ILG. The effects of low doses of caffeine on human performance and mood.Psychopharmacology. 1987;92:308–12.
    9. 18.                        Peeling P, Dawson B. Influence of caffeine ingestion on perceived mood states, concentration, and arousal levels during a 75-min university lecture. Adv Physiol Educ .2007;31:332–5.
    10. 19.                        Kennedy MD, Galloway AV, Dickau LJ, Hudson MK. The cumulative effect of coffee and a mental stress task on heart rate, blood pressure, and mental alertness is similar in caffeine-naïve and caffeine-habituated females. Nutr Res. 2008;28:609–14.
    11. 20.                        Hindmarch I, Rigney U, Stanley N, Quinlan P, Rycroft J, Lane J. A naturalistic investigation of the effects of day-long consumption of tea, coffee and water on alertness, sleep onset and sleep quality. Psychopharmacology. 2000;149:203–16.
    12. 21.                        Smith AP. Caffeine, cognitive failures and health in a non-working community sample. Hum Psychopharmacol .2009;24:29–34.
    13. 22.                        Carrier J, Fernandez-BolanosM, Robillard R,DumontM, Paquet J, Selmaoui B,et al. Effects of caffeine aremoremarked on daytime recovery sleep than on nocturnal sleep. Neuropsychopharmacology .2007;32:964–72.
    14. 23.                        Rao A, Hu H, Nobre AC. The effects of combined caffeine and glucose drinks on attention in the human brain. Nutr Neurosci .2005;8:141–53.
    15. 24.                        Smith A, Sutherland D, Christopher G. Effects of repeated doses of caffeine on mood and performance of alert and fatigued volunteers. J Psychopharmacol. 2005;19:620–6.
    16. 25.                        Christopher G, Sutherland D, Smith A. Effects of caffeine in non-withdrawn volunteers. Hum Psychopharmacol 2005;20:47–53.
    17. 26.                        Haskell CF, Kennedy DO, Wesnes KA, Scholey AB. Cognitive and mood improvements of caffeine in habitual consumers and habitual non-consumers of caffeine. Psychopharmacology .2005;179:813–25.
    18. 27.                        Heatherley
/ 0 نظر / 389 بازدید